Andes

Yerba Loca

Donderdag 14/03 - Vandaag trekken we de hoge Andes in. Eerste gebied op het programma is Yerba Loca, een natuurreservaat. Het gebied maakt onmiddellijk een diepe indruk op ons. Woeste bergen doorsneden door een helderblauwe bergrivier. De flanken zijn bezaaid met rotsen en begroeid met lage vegetatie , gras en her en der verspreid wat bomen. Langs de kant van de weg zien we onze eerste specht zitten op een paal ten midden van een hoop Rufous-collared sparrows: striped woodpecker. Het afspeuren van de grazige hellingen levert een Chileense sapspecht op in het topje van een dorre boom. Wanneer ik mijn telescoop in stelling had gebracht om de soort een wat beter te bekijken, bleek er ondertussen op zijn plaats een Austral pygmy owl, de plaatselijke dwerguil te zitten. Twee leuke soorten zomaar vlak na elkaar in één boom. Het zit ons beter mee dan gisteren ;-) Iets verder langs de weg een Californische kuifkwartel. En nog één. En nog één. En nog één. Ze bleven maar uit de berm tevoorschijn komen. In totaal telden we  er een stuk of 15, een koppeltje met jongen. En dan de parel op de kroon: twee juvenviele en één volwassen Andescondor! Met een spanwijdte tot 3m10 de grootste roofvogel ter wereld. Tegen de middag besloten we het gebied te verlaten en verder omhoog te rijden richting La Parva, een skioord 2400 m hoog in de Andes. Met het stijgen voelden we de druk op onze oren en hoofd toenemen. Even goed slikken, een terrasje langs de weg doen, wat genieten van het schitterende uitzicht en dan verder omhoog. Ondanks de veelbelovende commentaren, kan dit gebied ons niet echt bekoren. Overal in deze woeste natuur vind je de hand van de mens: hotels, skipistes en bijbehorende liften, schermen ontsieren er het landschap.  Onze zoektocht leverde er wel enkele nieuwe soorten op oa Aplomodovalk, maar evenzeer een wrang gevoel, zeker omdat we hiervoor het prachtige Yerba Loca vroegtijdig verlieten.

Californische kuifkwartel

Van de grote hoogte duiken we terug de diepte in richting San Alfonso, een klein stadje ten zuidoosten van Santiago waar we zullen overnachten. Na alweer een uitgebreide zoektocht naar onze cabana, die uiteindelijk achterin op een privéweg te vinden was, kruipen we moe maar tevreden onder de wol.

El Yeso

Vrijdag 15/03 - De helse zoektocht gisterenavond naar de cabana blijkt zijn tijd meer dan waard te zijn geweest. We worden wakker met zicht op een fraai berglandschap waarvan de pieken al belicht worden door de eerste zonnestralen. Een mens zou van minder gelukkig worden. Snel alle spullen inpakken en richting het stuwmeer van El Yeso. Een ruige rit over onverharde wegen voert ons opnieuw door een woest berglandschap, doorklieft door een helderblauwe, al even woeste bergrivier. De  bergen die ons omringen hebben de meest prachtige kleurschakeringen gaande van paars, groen over blauw tot bruin. Na anderhalf uur en een mooie ontmoeting met een Moustached turca, een soort Tapaculo,  bereiken we het stuwmeer. Het meer is van een blauw zoals alleen bergmeren blauw kunnen zijn. De omgeving is adembenemend. We begeven ons naar de achterzijde van het meer waar we in de drassige beekgeleidende weilanden op zoek gaan naar de Holy Grail van de Andes: de Diadeemplevier. Met mijn sandalen aan zak ik enkeldiep weg in het met modder gemengde koude bergwater terwijl we het drassige gebied afzoeken. Na anderhalf uur zoeken ziet het ernaar uit dat onze zoektocht tevergeefs zal zijn. Na een blik op de klok besluiten we ons nog niet gewonnen te geven en gaan nog een laatste keer tot het uiterste om dit kleine watervogeltje te vinden. Ik zoek de kanten van het plasdrasgebied op en stoot daarbij twee Zuid-Amerikaanse watersnippen op. Dat is toch al iets. Ik ben net aan het overwegen of ik die brede, halve meter diepe en ijskoude bergbeek ga overspringen, toen Gerald riep. Prijs! Een koppeltje Diadeemplevier trippelt vrolijk rond over het slijk tussen het gras. Wat een eer om in zo een schitterende omgeving zo een mooi beestje te mogen aanschouwen. Een adulte Andescondor die boven onze hoofden zweeft maakt het plaatje af. Het hele gebied en de Diadeemplevier in het bijzonder laten een grote indruk op ons achter en we genieten de ganse rit naar de kust nog van na.

Diadeemplevier