Afscheid van Chili

Zuid-Amerikaanse grijze vos

20/03 – Wakker worden en uitkijken op een majestueus berglandschap. Het blijft toch iets bijzonders. Een mens wordt er goedgezind wakker van. De eerste zonnestralen geven de bergtoppen een zachtgele gloed, de camping is nog muisstil. Nadat we ingepakt zijn, zien we een eerste Chileense sapspecht, vlakbij in een boom zitten . Na twee dagen honger lijden, hebben we wel zin in een stevig ontbijt. We begeven ons naar hotel Las Torres, waar een uitgebreid ontbijtbuffet op ons wacht. Een roereitje, wat fruitsap, broodjes, verse fruitsla en als afsluiter nog een brownie met noten...mmm :-) We kunnen er weer even tegen. De band gaan laten plakken, tanken en hop, weer op weg.

 

Op de uitkijk voor Bergbeekeend

We trekken dieper het park in op zoek naar Bergbeekeend, een mooi getekende eend die leeft in en op wilde bergrivieren met een sterke stroming. Onderweg passeren we schitterende landschappen, waarvan de heuvels voor een groot deel door vulkaninsche activiteit gevormd werden. De besneeuwde bergen met hun gletsjers en de helder blauwe bergmeren in combinatie met de moerassige vlaktes vormen een droomplaatje.Uiteindelijk komen we aan bij Lago Pehoé. De woelige helderblauwe bergrivier die Lago Nordernskjöld verbindt met Lago Pehoé dendert tegen hoge snelheid naar beneden. Hoe kan een eend in godsnaam tegen zo een kracht op? Maar blijkbaar lukt dat prima want even later zien we een juveniel dier vrolijk ronddobberen en duiken op zoek naar eten. Niet veel later zien we ook een prachtig getekend mannetje vlak langs de kant van de rivier.

Bergbeekeend

Magellaanse oehoe

Onderweg naar de uitgang van het park zoeken we tevergeefs nog naar Maghellaenspecht. Vorig jaar heeft een grote brand de boel hier in lichterlaaie gezet. Vele grote bomen en bosjes zijn daarbij in vlammen opgegaan. De spechten moesten elders onderkomen zoeken en het landschap oogt dor en schraal. Een auto die aan de kant van de weg staat nabij een van de weinige bosjes die gespaard bleven van de brand, trekt onze aandacht. Zou daar iets te zien zijn? En inderdaad, twee fotografen brengen er twee schitterende Maghellaense oehoes in beeld. Het vrouwtje zit rustig in een holle boom en laat zich makkelijk benaderen. Het mannetje, dat een stuk kleiner is, zit enkele meters verder op een tak. Knap! Tegen de schemering rijden we terug naar Punta Arenas waar we de volgende dag aan boord gaan van de Polarstern.