Go west

Antarctic prion (PolE)

08/04 – Helaas.  Het nachtelijke werk bleek tevergeefs. De CTD leverde niets op, de boringen mislukten omdat het sediment te hard was en de OFOS kon geen gasbellen waarnemen. Teleurstelling alom. Maar geen tijd te verliezen. We zetten onze tocht verder naar het noorden om rond de eilandenboog opnieuw op zoek te gaan naar vents in de buurt van enkele onderwatervulkanen. Net als ik wil aanschuiven aan het ontbijt, meldt Holger dat er een vogel op het dek zit. Het blijkt om een Antarctic prion te gaan. Het beestje is op het schip geland, maar kan niet meer opstijgen. Een helpend handje en weg is hij, glijdend over de golven.

Na een relatief kalme periode, neemt het aantal vogelsoorten weer wat toe. Met vier soorten albatrossen mogen we niet klagen: Reuzen- en Wenkbrauwalbatros, Light-mantled sooty en Grey-headed. Ook opnieuw Kerguelen petrel.

Zuidkaper (PolE)

09/04 – Het schip is weer een en al bedrijvigheid. Beneden wordt druk gewerkt om de volgende boringen voor te bereiden en de beelden van de Hydrosweep en Parasound te analyseren. Terwijl we stilliggen op station, duikt opnieuw een Zuidkaper op vlak bij de boot. Als we dachten dat niets onze vorige waarneming van de dichte Zuidkaper kon overtreffen, waren we mis. Nieuwsgierig draait hij een tijdje rondjes rond de boot terwijl hij bellen doet opborrelen en bijna tegen de romp van het schip aanschurkt. Opnieuw overal ‘ooooh’ en ‘aaaaah’. Het ene fototoestel klikt nog sneller en gedrevener dan het andere. Het blijft fascineren, zo’n dichte walvis. Wanneer het schip haar route richting South Georgia verder zet, laten we Wallie achter. 

10/04 – Opnieuw mistig. Zucht. Gelukkig breekt de zon af en toe eens door het lage wolkendek heen. De stations van de voorbije dagen leverden eindelijk wat positieve resultaten op. In de vulkanische zone ten noordwesten van de South Sandwicheilanden werden verscheidene indicaties van hydrothermale activiteit ontdekt. Aangezien nu de tijd ontbreekt om deze vents meer in detail te onderzoeken, zullen ze onderdeel uitmaken van een toekomstig project waarbij ze deze zones met een onderzeeër opnieuw zullen bezoeken.

Sneeuwstormvogel (PolE)

Naarmate we opnieuw dichter bij South Georgia komen, nemen de aantallen Konings-, Ezels- en Macaronipinguins en Pelsrobben opnieuw toe. Heel even stijgt de spanning op de brug wanneer net voor de boot een vin kort door het water breekt. Beaked whale? Hoewel we er met 5 man naar zoeken, duikt ze niet meer terug op. Het zal een mysterie blijven. Helaas. Een Sneeuwstormvogel vervoegt het schip opnieuw en blijft lange tijd met ons meevliegen. We begeven ons naar buiten om dit zalig mooie vogeltje wat beter te kunnen bekijken. De nieuwsgierigheid is blijkbaar wederzijds, want niet veel later komt hij op zo’n meter voor ons hangen om die rare wezens eens van naderbij te bekijken. Terwijl we ons best doen om er een foto van proberen te maken,  komt hij al biddend boven ons hangen, als een klein engeltje, om te kijken waar we mee bezig zijn. Zalig!

Multinet (PolE)

Om een verklaring te zoeken voor de feeding frenzy van de Bultruggen van vorige week, hebben we Birgit gevraagd de waterkolom op de betreffende locatie te bemonsteren met een multinet. Hierbij worden op verschillende diepten waterstalen genomen waarbij we een zicht krijgen op de aanwezigheid van plankton en ander waterleven in dat bepaald deel van de waterkolom. Wat krill, kiezelwieren, copepoden, een enkele predatorworm,… altijd leuk zo een blik te werpen op de onderwaterwereld.

 Tegen de avond bereiken we opnieuw South Georgia. Er wordt nog tot laat in de nacht druk gewerkt op het werkdek. Verschillende boringen vinden plaats en een OFOS wordt uitgevoerd. De verlichting bij de werkzaamheden oefent de nodige aantrekkingskracht op de zeevogels uit. Het duurt dan ook niet lang eer we de eerste melding krijgen van een Antarctische prion die op het schip is geland. Niet veel later volgt ook een South Georgia Diving petrel. We helpen hen een handje en zetten hen opnieuw overboord. Ondertussen is het 23u15 geworden. Tijd om m’n bed in te kruipen, want morgen om 6u begint de telling opnieuw.